Saksafon, on dokuzuncu yüzyılın ortasında geliştirilmiş, gövdesi madenden yapılan ancak tek kamışla çalınan bir çalgıdır. Bu birleşim, onu hem tahta nefesli hem madeni nefesli ailelerden ayırır ve kendine özgü tınısını kurar.
Ses üretimi klarnette olduğu gibi tek kamışın ağızlığa karşı titreşmesiyle olur; buna karşılık gövdesi koniktir ve bu, ses alanı ile üfleme davranışını belirgin biçimde değiştirir.
Aile birkaç üyeden oluşur ve üyeler ses alanına göre sıralanır. Soprano en tiz, alto orta, tenor daha pes, bariton en pes alanı taşır. Parmak düzeni hepsinde aynıdır; değişen şey akorttur.
Bu ortak parmak düzeni, bir üyeden diğerine geçişi kolaylaştırır. Öğrenilmesi gereken asıl konu nota aktarımıdır.
Çalgı kısa sürede hem bando hem orkestra hem de caz topluluklarında yer buldu; bu yaygınlık, dağarın çok geniş olmasını sağladı.
Gövde malzemesi ve yüzey işlemi tınıyı etkiler ancak ağızlık ve kamış kadar belirleyici değildir.
Derslerimizde çalgı seçimi öğrencinin yaşına ve hedef dağarına göre yapılır.